خوراکی که باید فرو داد!

 این روزها رفته ام زیربار مسئولیتی که کم کم دارد اذیتم می‌کند. دوستی در یکی از این سازمان‌ها تماس گرفت و گفت بیا برو جشنواره فیلم‌ها را ببین و نقد بنویس، من هم جواب دادم که نه تخصص تکنیکی من انقدر بالاست که بتوانم فیلم را نقد کنم نه تا به حال نقد فیلم نوشته‌ام، او هم گفت که تحلیل مفهومی فیلم را فقط می‌خواهد، من هم اولش یک قدری سعی کردم شانه خالی کنم ولی بعد دیدم که حمل بر تکبر دارد می شود و خلاصه پذیرفتم.

  هر اثر هنری مانند خوراکی برای روح می‌ماند و بدترین چیز بعد از خوراک مسموم خوراکی ست که بی حوصله و سرهم بندی طبخ شده باشد. حتی فیلم‌های هالیوودی با مفاهیم غربی شان با چنان هنری طبخ می‌شوند که از خوردن این سم لذت می‌بری، در این جشنواره گاهی واقعا احساس می‌کنم حالم دارد به هم می‌خورد و تاسف وقتی بیشتر می‌شود که گاهی به نام مذهب مفاهیمی ضد مذهبی با هزینه‌های گزاف تولید و پخش می شوند آثاری که بعضا حتی تحقیق تاریخی یا اجتماعی درستی ندارند. بعضی فیلم‌ها هم که به بیانیه های سیاسی می‌مانند و فیلم‌نامه هایی بی سر و ته و حتی تکنیکی آنچنان ضعیف دارند که من هم متوجه ضعف‌های تکنیکی می شوم.

  بعد از این فیلم‌ها گاهی اقبال یار می‌شود و با بعضی منتقدین صحبت می‌کنم. امروز یک منتقد را دیدم که اتفاقا روحانی بود و از بحثی که با دیگران می‌کرد معلوم بود که سواد سینمایی خوبی دارد، یاد روحانی‌ای افتادم که در فیلم مارمولک پالپ‌فیکشن را نقد می‌کرد، خلاصه با این آقا راجع به فیلم‌نامه ها، روند تبدیل طرح‌ها به فیلم نامه و کمبود کار کارشناسی در مراحل نوشته شدن فیلمنامه و تولید فیلم بحث می‌کردیم. من نهایتا گفتم برای اینکه در این زمینه جبهه فرهنگی درستی داشته باشیم باید اتاق فکری ایجاد شود که حتی قبل تر از این‌ها طرح ها را رهبری کند و با محوریت موضوع‌های مورد نظر طرح های متنوع برای فیلم نامه نویسی تولید کند، بنده خدا خندید و گفت ما جای دیگری این بحث‌ها را کردیم و به این نتیجه رسیدیم تا پنجاه سال آینده شاید بتوانیم همچین کارهایی بکنیم ولی فعلا باید فکر کنیم این پنجاه سال را چطور طی کنیم.

  از مزایای این جشنواره رفتن دو کتاب جدید بود از نوشته های آقای محمد تقی جعفری که خریدم یک در رابطه با موسیقی و دیگری هنر و زیبایی، هنوز که فرصت نشده تا خوب به سراغشان بروم ولی صفحات اولی که خوانده‌ام نکات جالبی دارد.

/ 2 نظر / 17 بازدید
فا-عین

کم‌کم- ضد مذهبی- سراغشان از قضا یک‌سالی است که این دو تا کتاب رو خریدم. و فعلا دکوری، روی میز اند. فعلا در 30-40 صفحه اولِ "اخلاق و مذهب" دست‌وپا می‌زنم. نظر درج شده شما هم درباره دافعه، متین.

marzieh

سلام. اولا ممنون که باز می نویسید لطفا اگر می شه ادامه بدید...بعدش یک سوال دارم. شما فکر می کنید کلا در مقوله ی هنر(فیلم وسینما رو جزو هنر ما فرض می کنیم) می شه خوراک ذهنی از اتاقی خارج از ذهن هنرمند به خوردش داد؟ مگر شعر نباید خودش بجوشه و بیاد و اگر من از شمات شعر فرمایشی بخوام چیزی عاریتی و دل نجسب بیرون خواهد اومد پس این اتاق فکری که می گید چطوری میخواد ایجاد بشه؟؟؟